diaeteta
dĭaetēta, ae, m., = διαιτητής,
- an umpire (pure Lat. arbiter), Cod. 2, 13, 27 al.
diaetēta, ae, m. (διαιτητής), der Schiedsrichter (rein lat. arbiter), Cod. Iust. 2, 13, 27; 7, 62, 36. Iulian. epit. nov. 76. § 285.
dĭætēta, æ, m. (διαιτητής), arbitre : Cod. Just. 7, 62, 36.