diadematus
dĭădēmātus, a, um, adj. [diadema],
- adorned with a diadem: Apollo, Plin. 34, 8, 19, § 79. —Hence,
diadēmātus, a, um (diadema), mit einer Kopfbinde, einem Diadem geschmückt, Apollo, Plin. 34, 79: statua, Suet. Tib. 2 ed. Roth.
dĭădēmātus, (16) a, um, qui porte un diadème : Plin. 34, 79.