dicatus
dĭcātus, a, um, P. a., v. 1. dico.
dicātus, a, um, PAdi. (v. 1. dico), geweiht, ergeben, loca Christi nomini od. Christo dicatissima, Augustin. de civ. dei 1, 1 u. 3, 31: numini maiestatique eius (Constantini) dicatissimus, Corp. inscr. Lat. 3, 6585.
dĭcātus, a, um, p. p. de dico 1 || adjt, dicatissimus, très dévoué : Aug. Civ. 3, 31.