differo
differo, to carry apart, spread abroad, scatter, disperse, separate
the force of the wind scatters the clouds
to put someone off until another time
they all differ from each other in language
- I Act., to carry different ways; to spread abroad, scatter, disperse, separate (cf.: reicere, proferre, procrastinare, producere, ampliare, prorogare—class.).
- A Lit.: scintillas agere ac late differre favillam, Lucr. 2, 675; cf.: favillam longe (ventus), id. 6, 692: nubila (vis venti), id. 1, 273; Verg. G. 3, 197: ignem (ventus), Caes. B. C. 2, 14, 2: casae venti magnitudine ignem distulerunt, id. B. G. 5, 43, 2: majorem partem classis (vis Africi), Vell. 2, 79, 2: rudentes fractosque remos (Eurus), Hor. Epod. 10, 6 et saep.; cf. Plaut. Trin. 4, 1, 14 (833): nos cum scapha tempestas dextrovorsum Differt ab illis, id. Rud. 2, 3, 39 (369); cf. Lucr. 1, 1088: cytisum, to plant apart, in separate rows = disserere, digerere, Varr. R. R. 1, 43; Col. 11, 3, 30 sq.; 38; 42 al.; cf.: ulmos in versum, Verg. G. 4, 144: ut formicae frustillatim (te) differant, Plaut. Curc. 4, 4, 20 (576); cf.: insepulta membra (lupi), Hor. Epod. 5, 99; and: Mettum in diversa (quadrigae), Verg. A. 8, 643. —
- B Trop.
- 1 To distract, disquiet, disturb a person (only ante-class.): vorsor in amoris rota miser, Exanimor, feror, differor, distrahor, diripior, Plaut. Cist. 2, 1, 5 (207): differor clamore, id. Ep. 1, 2, 15 (118): cupidine ejus, id. Poen. 1, 1, 28 (156); cf.: amore istius, id. Mil. 4, 4, 27 (1163): laetitia, id. Truc. 4, 1, 3 (701): doloribus, Ter. Ad. 486.—Less freq. act.: aliquem dictis, to confound, Plaut. Ps. 1, 3, 125 (354); cf. Ter. And. 408 Ruhnk.—
- 2 To spread abroad, publish, divulge; with a personal object, to cry down, to defame (mostly anteclass. and post-Aug.; not in Cic., Caes., or Sall.).
- α With acc. rei: cum de me ista foris sermonibus differs, Lucil. ap. Non. 284, 16; cf.: rumores famam differant licebit nosque carpant, Varr. ib. 18: commissam libertatem populo Rom. sermonibus, Liv. 34, 49: promissum jus anulorum fama distulit, Suet. Caes. 33.—With acc. and inf.: ne mi hanc famam differant, Me dedidisse, etc., Plaut. Trin. 3, 2, 63 (689); Ter. Heaut. 16; Nep. Dion. 10; Val. Fl. 1, 753.—With quasi and dependent clause: rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eundem mox et discruciatum necasset, Suet. Aug. 14 et saep.—Pass. impers.: quo pertinuit differri etiam per externos, tamquam veneno interceptus esset, Tac. A. 3, 12; cf. id. ib. 4, 25.—
- β With acc. pers.: aliquem pipulo, Plaut. Aul. 3, 2, 32 (446) (cf. Varr. L. L. 7, § 103 Müll., and see pipulum): aliquem maledicendo sermonibus, Lucil. ap. Non. 284, 24: dominos variis rumoribus, Tac. A. 1, 4: te circum omnes alias puellas, to bring into disrepute with them, Prop. 1, 4, 22.—In the pass.: differor sermone miser, Caecil. ap. Gell. 2, 93, 10: alterna differor invidia, Prop. 1, 16, 48.—
- 3 With reference to time, to defer, put off, protract, delay any thing; with a personal object also to put off, amuse with promises, get rid of (class. and very freq.).
- α With acc. rei: cetera praesenti sermoni reserventur: hoc tamen non queo differre, etc., Cic. Q. Fr. 2, 8: differre quotidie ac procrastinare rem, id. Rosc. Am. 9 fin.: saepe vadimonia, id. Quint. 5 fin.: iter in praesentia, Caes. B. C. 3, 85, 4: pleraque (with omittere in praesens tempus), Hor. A. P. 44: distulit ira sitim, Ov. M. 6, 366 et saep.: differri jam hora non potest, Cic. Phil. 6, 7, 19: tempus, id. ib. 8, 8; id. Prov. Cons. 11 fin.; Liv. 3, 46; Ov. M. 1, 724 al.: diem de die, Liv. 25, 25 et saep.—With inf.: quaerere distuli, Hor. Od. 4, 4, 21; so Liv. 42, 2 (but not Suet. Caes. 81, where agere belongs to proposuerat, cf. id. Aug. 72; id. Calig. 49).—With quin: nihil dilaturi, quin periculum summae rerum facerent, Liv. 6, 22 fin.; so Suet. Caes. 4; with in and acc.: reliqua in crastinum, Cic. Rep. 2, 44 fin.: in posterum diem, id. Deiot. 7, 21; cf. Caes. B. C. 1, 65 fin.: in posterum, Cic. Verr. 2, 1, 32; Caes. B. G. 7, 11, 5: in aliud tempus, Cic. Brut. 87; Caes. B. C. 1, 86, 2: in adventum tuum, Cic. Fam. 2, 3 fin.: diem edicti in a. d. IV. Kal. Dec., id. Phil. 3, 8, 20: curandi tempus in annum, Hor. Ep. 1, 2, 39 et saep. —Poet.: tropaea in pueros suos, to reserve for, Prop. 4, 6, 82.—Rarely with ad: aliquid ad crudelitatis tempus, Cic. Vat. 11 fin.; cf. the foll.—
- β With acc. pers.: sin autem differs me in tempus aliud, Cic. Fam. 5, 12, 10; Liv. 26, 51; 41, 8: differri non posse adeo concitatos animos, id. 7, 14: dilatus per frustrationem, id. 25, 25; cf.: aliquem variis frustrationibus, Just. 9, 6 fin.: Campanos, Liv. 26, 33: aliquem petentem, Suet. Vesp. 23 Ern.: caros amicos (opp. properare), Mart. 13, 55 et saep.— Poet.: vivacem anum, to preserve alive, i. e. to postpone her death, Ov. M. 13, 519; cf.: decimum dilatus in annum (belli) Hector erat, id. ib. 12, 76: aliquem in spem impetrandi tandem honoris, Liv. 39, 32: aliquem in septimum diem, Suet. Tib. 32; id. Caes. 82 Oud.; id. Aug. 44 fin. et saep.— Rarely with ad: legati ad novos magistratus dilati, Liv. 41, 8: aliquem ad finem muneris, Suet. Vit. 12: quas (legationes) par tim dato responso ex itinere dimisit, partim distulit Tarraconem, Liv. 26, 51.—Once with post: aliquid post bellum differre, Liv. 4, 6, 4.—
- γ Absol. Prov.: differ; habent parvae commoda magna morae, Ov. F. 3, 394.
- II Neut., to differ, be different (esp. freq. since the Ciceron. period—cf.: discrepare, distare, interesse): qui re consentientes vocabulis differebant, Cic. Fin. 4, 2 fin.; cf.: naturis differunt, voluntate autem similes sunt, id. de Or. 2, 23: verbo differre, re esse unum, id. Caecin. 21, 59: distare aliquid aut ex aliqua parte differre, id. ib. 14: nihil aut non fere multum differre, id. Brut. 40 fin.: paulum differre, id. Agr. 2, 31, 85 et saep.: nec quicquam differre, utrumne ... an, etc., Hor. S. 2, 3, 251; cf.: quid enim differt, barathrone Dones quicquid habes, an? etc., id. ib. 166.—
- β With ab: ita ut pauxillum differat a cavillulis, Plaut. Truc. 3, 2, 18 (686): quidnam esset illud, quo ipsi (poëtae) differrent ab oratoribus, Cic. Or. 19, 66; id. Off. 1, 27 fin.: quid hoc ab illo differt? id. Caecin. 14: non multum ab hostili expugnatione, id. de Imp. Pomp. 5 fin.: multum a Gallica consuetudine, Caes. B. G. 5, 14; cf. ib. 6, 21; 6, 28, 5: hoc fere ab reliquis differunt, quod, etc., id. ib. 6, 18, 3 et saep.—
- γ With inter (esp. impers.): si nihil inter deum et deum differt, Cic. N. D. 1, 29, 80; id. Off. 1, 28, 99; id. Fin. 4, 25, 70: nequid inter privatum et magistratum differat, id. Rep. 1, 43: ut non multum differat inter summos et mediocres viros, id. Off. 2, 8, 30: multa sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differunt (for which, shortly before, inter locorum naturas quantum intersit), id. Fat. 4: haec cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, id. Tusc. 4, 11: inter se aliqua re, id. Opt. gen. 2, 6; id. N. D. 1, 7, 16; Caes. B. G. 1, 1, 2; 6, 11, 1; Quint. 12, 10, 22; 34; 67 et saep.: quae quidem inter se plurimum differunt, id. 5, 14, 27.—
- δ Rarely with cum: occasio cum tempore hoc differt, Cic. Inv. 1, 27: hoc genus causae cum superiore hoc differt, quod, etc., id. ib. 2, 30, 92 Orell. N. cr.—
- ε Likewise rarely, differre in aliqua re, Lucr. 3, 314; Nep. Ages. 7 fin.—
- ζ Rarely, and only poet. or in post-Aug. prose, with dat.: quod pede certo Differt sermoni sermo merus, Hor. S. 1, 4, 48: tragico differre colori, id. A. P. 236; Quint. 2, 21, 10; Plin. 9, 35, 54, § 107; cf. id. 9, 8, 7, § 23.
- —Hence, diffĕ-rens, entis, P. a., different, superior: differentius nomen, a more excellent name, Vulg. Heb. 1, 4; in Quintilian subst. n. (opp. proprium), a difference, Quint. 5, 10, 55; 58; 6, 3, 66; 7, 3, 3; 25 sq.—*Adv.: diffĕrenter, differently, Sol. 1.
I tr., ¶ 1 porter en sens divers, disperser, disséminer : favillam late Lucr. 2, 675, disperser la cendre au loin ; ignem distulit ventus Cæs. C. 2, 14, 2, le vent répandit le feu de tous côtés || transplanter des arbres en les espaçant : Varro R. 1, 43 ; in versum ulmos Virg. G. 4, 144, transplanter les ormes en les disposant par rangées ¶ 2 répandre des bruits : rumores Varr. d. Non. 284, 18, colporter des bruits ; male commissam libertatem populo Romano sermonibus differre Liv. 34, 49, 6, dire partout quʼon a mal fait de confier la liberté [= le dépôt de la liberté grecque] au peuple romain ; rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eumdem necasset Suet. Aug. 14, le bruit ayant été semé par ses ennemis quʼil lʼavait fait mettre à mort [m. à m., comme si...]; quo pertinuit differri etiam per externos tamquam veneno interceptus esset ? Tac. Ann. 3, 19, à quoi bon ce bruit répandu jusque chez lʼétranger quʼil avait été supprimé par le poison ? || décrier : aliquem variis sermonibus Tac. Ann. 1, 4, décrier qqn dans des propos variés, cf. Cæcil. d. Gell. 2, 23, 10 ; Prop. 1, 16, 48 ¶ 3 [fig.] differri, être tiraillé, tourmenté, déchiré : clamore Pl. Epid. 118, être assassiné de réclamations ; amore alicujus Pl. Mil. 1163, souffrir mille morts de son amour pour qqn ; lætitia differor Pl. Truc. 701, jʼétouffe de joie ; differor doloribus Ter. Ad. 486, les douleurs me déchirent ¶ 4 différer, remettre : rem Cic. Amer. 26, différer une affaire ; tempus Cic. Phil. 8, 23, retarder le délai = user dʼatermoiement ; aliquid in tempus aliud Cic. Tusc. 4, 78, remettre qqch. à un autre moment, cf. Dej. 21 ; Br. 297, etc. ; aliquem in tempus aliud Cic. Fam. 5, 12, 10, renvoyer qqn à un autre moment, le faire attendre, cf. Liv. 26, 51, 10 ; 41, 8, 5 ; legati ad novos magistratus dilati Liv. 41, 8, 5, les ambassadeurs dont lʼaudience avait été renvoyée après la nomination des nouveaux magistrats ; [ou seult ] differre aliquem Tac. H. 2, 71 ; 3, 51, remettre qqn à plus tard, cf. Liv. 7, 14, 3 ; 25, 25, 3 || nihil differre quin Liv. 6, 22, 9, ne pas tarder de, cf. Suet. Cæs. 4 || quærere distuli Hor. O. 4, 4, 21, jʼai remis à plus tard de chercher( Liv. 42, 2, 2 ) || [abst ] différer, remettre à plus tard : Ov. F. 3, 394 ; diem de die Liv. 25, 25, 4, différer de jour en jour.
II intr. (sans pf. ni supin), différer, être différent : ætates vestræ nihil differunt Cic. Br. 150, vos âges ne diffèrent pas du tout ; ex aliqua parte Cic. Cæc. 39, différer en quelque point ; paulum, multum Cic. Agr. 2, 85 ; Br. 150, différer peu, beaucoup ; rebus congruentes nominibus differebant Cic. Ac. 1, 17, dʼaccord sur le fond, ils différaient seulement de nom ( Fin. 4, 5 ; Or. 23 ; Cæc. 59) || ab aliquo, ab aliqua re Cic. Or. 66 ; Off. 1, 96 ; Pomp. 13 ; Cæs. G. 5, 14, 1 ; 6, 28, 5, etc., différer de qqn, de qqch. || ut non multum differat inter summos et mediocres viros Cic. Off. 2, 30, en sorte quʼil nʼy a guère de différence entre les grands personnages et les gens dʼimportance moyenne ( Nat. 1, 80 ; Off. 1, 99 ; Fin. 4, 70, etc.); ut ea inter se magnitudine, non genere differrent Cic. Nat. 1, 16, au point quʼentre ces concepts il y a une différence de quantité, mais non de qualité ; hæc cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt Cic. Tusc. 4, 24, ces notions diffèrent entre elles du point de vue spéculatif, mais en pratique elles sont liées ( Opt. 6 ; Cæs. G. 1, 1, 2 ; 6, 11, 1) || hoc genus causæ cum superiore hoc differt quod... Cic. Inv. 2, 92, ce genre de cause diffère du précédent en ce que.., (1, 40 ) || alicui rei Hor. S. 1, 4, 48 ; P. 236 ; Quint. 2, 21, 10, différer de qqch. || [suivi dʼune interr. double] : quid differt... -ne... an...? Hor. S. 2, 3, 166 ; nihil differt... utrum... an... 2, 3, 251, quelle différence y a-t-il ? il nʼy a pas de différence si... ou si...
➳ inf. pass. differrier Lucr. 1, 1088 ; tmèse disque tulissent Pl. Trin. 833.
- 1. in verschillende richtingen dragen, verspreiden, verbreiden [ignem; arbores uitplanten];
- 2. uitstellen, verschuiven, vertragen [triumphum; bellum; contionem in posterum diem; tempus uitstel verschaffen]; ➤ alqm ~, donec niet veroordelen totdat; consul differendum negat vindt dat men niet mag treuzelen;
- 3. iem. afschepen, aan het lijntje houden, verwijzen [alqm in tempus aliud; legatos ad novos magistratus];
- 4. (poët.; postklass.) verscheuren, vernietigen, met geweld scheiden, verstrooien; ➤ insepulta membra differunt lupi; aquilo differt nubila; castra vi fluminis differebantur werd weggespoeld;
- 5. (metaf.) verspreiden [rumorem];
- 6. (poët.; postklass.) in opspraak brengen [alqm turpi famā; alqm variis rumoribus];
- 7. verwarren; pass. differri alqa re verscheurd worden door [doloribus; laetitiā; amore]; II. intr. (alleen in de praesensstam) verschillen, zich onderscheiden (inter se; ab; dat.; cum; door: abl.); onpers.: differt er is een verschil; nihil differt het maakt geen verschil; — adj. differēns, gen. entis verschillend, afwijkend, ongelijk (van, aan: ab) [genera; causae].
散開。緩。移栽。不同。— doloribus 大疼痛。— sitim 甚渴。— eum rumoribus vel dictis 壞其名。 — rumores 傳言。言是非。— rutam 移栽臭草。— inter se 彼此不同。— ab eo 與彼不同。Differri laetitia 不禁樂。 Semper nocuit — paratis 天與不取必受其殃。
Suggest a Translation
See an image
- dis- + fero, to carry apart, spread abroad, scatter, disperse, separate: venti magnitudine ignem, Cs.: Nubila, V.: rudentis (Eurus), H.: in versum ulmos, i. e. planted, V.: Mettum in diversa, tore to pieces, V.—Fig., to distract, disquiet, disturb, confound: (Oratione) te, T.: differor doloribus, T.—To spread abroad, publish, report, circulate: male commissam libertatem populoR.sermonibus, L.: rumores, T.: celeri rumore dilato, N.: alqm rumoribus, make notorious, Ta.: alqm circum puellas, Pr.—To defer, put off, postpone, adjourn, protract, delay: rem cotidie: bellum: iter in praesentia, Cs.: pleraque, H.: vadimonia, to adjourn court, Iu.: distulit ira sitim, O.: differri iam hora non potest: diem de die, L.: impetūs, i. e. make no rash attacks, Ta.: quaerere distuli, H.: nihil dilaturi, quin, etc., L.: in posterum diem: vim doloris in posterum: in aliud tempus, Cs.: (diem edicti) in a. d. IV Kal. Dec.: curandi tempus in annum, H.: id ad crudelitatis tempus: quas (legationes) partim distulit Tarraconem, till he should reach, L.: contentionem totam post bellum, L.: Differ; habent commoda morae, O.: differendum negat, says there must be no delay, L.—Of personal objects, to put off, get rid of, keep off, keep: me in tempus aliud: differri non posse adeo concitatos animos, L.: decumum quos distulit Hector in annum, V.: vivacem anum, i. e. to postpone her death, O.: hi repulsi in spem impetrandi tandem honoris dilati, L.: legati ad novos magistratūs dilati, L.—Intrans.(only praes.system), to differ, vary, be different: verbo differre, re esse unum: paulum: quid enim differt, barathrone Dones quicquid habes, an? etc., H.: a vobis vestitu: multum a Gallicā consuetudine, Cs.: ut in nullā re (domus) differret cuiusvis inopis (sc. a domo), N.: hi (populi) omnes linguā inter se differunt, Cs.: non multum inter summos et mediocrīs viros: cogitatione inter se: (occasio) cum tempore hoc differt: pede certo Differt sermoni sermo, H.: tragico differre colori, H.
-
…, tertiam qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli appellantur. Hi omnes lingua, institutis, legibus inter se differunt. Gallos ab Aquitanis Garumna flumen, a Belgis Matrona et Sequana dividit. Horum omnium fortissimi sunt Belgae ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…haec committet Cynthia nec te quaeret ; erit tanti criminis illa memor, et te circum omnis alias irata puellas differet heu nullo limine carus eris. nullas illa suis contemnet fletibus aras, et quicumque sacer, qualis ubique ,…
Propertius, Elegies
-
…occupat una. Excipit hos volucrisque suae Saturnia pennis collocat et gemmis caudam stellantibus inplet. Protinus exarsit nec tempora distulit irae horriferamque oculis animoque obiecit Erinyn paelicis Argolicae stimulosque in pectore caecos condidit et profugam per totum terruit orbem .…
Ovid, Metamorphoses
-
…quae miseri novistis amantes, et matutinis obstrepit alitibus. sic ego nunc dominae vitiis et semper amantis fletibus aeterna differor invidia. Et merito, quoniam potui fugisse puellam nunc ego desertas alloquor alcyonas. nec mihi Cassiope salvo…
Propertius, Elegies
-
…necessest confiteare esse in rebus nec posse videri. Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris ita perfurit acri cum fremitu saevitque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…more Gallico stramentis erant tectae, iacere coeperunt. Hae celeriter ignem comprehenderunt et venti magnitudine in omnem locum castrorum distulerunt. Hostes maximo clamore sicuti parta iam atque explorata victoria turres testudinesque agere et scalis vallum ascendere coeperunt. At…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, significare coeperunt, ut statim dimitterentur, neque omni interposita fide firmum esse posse, si in aliud tempus differretur. paucis cum esset in utramque partem verbis disputatum, res huc deducitur, ut ii qui habeant domicilium aut…
Julius Caesar, Civil War
-
…aliam perturbationem ; ex quo in aliis anxietas, unde anxii, in aliis iracundia dicitur. quae ab ira differt, estque aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas ab angore neque enim omnes anxii, qui…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quid velimus inter partitionem et divisionem interesse. Quam quam enim vocabula prope idem valere videbantur, tamen quia res differebant, nomina rerum distare voluerunt. Multa etiam ex notatione sumuntur. . Ea est autem, cum ex vi…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…in priores credemus illi, etiam si multa mutata in tam exiguo temporis spatio vix credas ; quae quidem videmus differre inter Lucullum et Academicos III et IV, exceptis scilicet iis quae testium vel librariorum incuria effecta sunt, pleraque…
M. Tullius Cicero, Academica