diiudicatrix
dījūdĭcātrix, īcis, f. [diiudico],
- she that judges or decides: virtus omnium rerum, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 15, 23; p. 179 Bip.
dīiūdicātrīx, trīcis, f. (diiudico), die Entscheiderin, illa virtus, quae est spectatrix et diiudicatrix omnium rerum, Apul. de dogm. Plat. 2, 6.