diiugo
dī-jŭgo (disj-), no perf., ātum, 1, v. a.,
- to separate: aliquem ab aliquo (with dijunxit), Arn. 5, p. 162.
dī-iugo, (āvī), ātum, āre (dis u. iugo), getrennt spannen, übtr., übh. trennen, Arnob. 5, 9 u. 7, 1.