digredior
digredior, to go apart, go asunder, separate, part, go away, depart
the consuls depart for the provinces
let us return to the point where our digression began
- I Lit.: luna tum congrediens cum sole, tum digrediens, Cic. N. D. 2, 40, 103; cf.: digredimur paulum rursumque ad bella coimus, Ov. M. 9, 42: ita utrique digrediuntur, Sall. J. 22 fin.; cf.: digredimur flentes, Ov. H. 18, 117: ubi digressi, Verg. A. 4, 80.—With term. a quo: numquam est a me digressus, Cic. Sull. 12: ab aliquo, id. Fam. 4, 12; 12, 18; id. Att. 3, 9; Caes. B. C. 1, 57, 4; Sall. J. 18, 11; Liv. 22, 7 al.; cf.: a marito, to abandon, Suet. Caes. 43: a colloquio Caninii, Caes. B. C. 1, 26, 4; Liv. 39, 35: a Corcyra, id. 42, 37: ex eo loco, Caes. B. C. 1, 72, 4; cf.: ex colloquio, Liv. 35, 38: domo, Sall. J. 79, 7: triclinio, Suet. Ner. 43; cf. id. Aug. 74: inde, id. Tib. 6 al. —Absol.: hos ego digrediens lacrimis affabar obortis, Verg. A. 3, 492; cf. id. 5, 650; Tac. A. 1, 27; id. H. 3, 69 al.: dein statim digrediens, stepping aside, Sall. J. 94, 2 Kritz. —With term. ad quem: ambo in sua castra digressi, Sall. J. 109, 3; Tac. A. 4, 74; 6, 1; cf.: in urbem ad capessendos magistratus, id. Agr. 6: ad sua tutanda, id. A. 4, 73; Front. Strat. 1, 4, 3: Seleuciam, Tac. A. 2, 69: domum, id. ib. 2, 30: digredientem eum cum Caesare circumsistunt, id. ib. 1, 27.
- II Trop., to go aside, deviate, depart. —With term. a quo: nos nostro officio nihil digressos esse. * Ter. Phorm. 722.—
- B Esp., in speaking or writing, to digress (but de-gredi, which is sometimes found in edd. in this sense is incorrect, v. h. v.): digredi ab eo, quod proposueris, Cic. de Or. 2, 77, 311: parumper a causa, id. Brut. 93 fin.: de causa, id. Inv. 1, 51 fin.: ex eo et regredi in id, Quint. 10, 6, 5.—Absol.: saepe datur ad commovendos animos digrediendi locus, Cic. de Or. 2, 77, 312; so ib. 2, 19, 80; Quint. 3, 11, 26; 4, 3, 17: verum huc longius, quam voluntas fuit, ab epistola Timarchidi digressa est oratio mea, Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.: sed eo jam, unde huc digressi sumus, revertamur, id. N. D. 3, 23 fin.; cf. id. Brut. 87 fin.; Quint. 2, 4, 15.
➳ degredior *Cic. de Or. 2, 312.
- 1. weggaan, zich verwijderen, uiteengaan, scheiden [ab alqo; a colloquio; domo];
- 2. afwijken, afdwalen; ➤ sed eo unde huc digressi sumus revertamur.
別走。別。轉說。— a proposito 離題目。散言。
Suggest a Translation
See an image
- dis- + gradior, to go apart, go asunder, separate, part, go away, depart: Hos digrediens adfabar, at parting, V.: dein digrediens, stepping aside, S.: luna tum congrediens cum sole, tum digrediens: Digredimur paulum, O.: numquam est a me digressus: a parentibus, S.: ab nuntiis, L.: ex eo loco, Cs.: bello e tanto, V.: domo, S.: ambo in sua castra digressi, S.: in urbem ad capessendos magistratūs, Ta.—Fig., to go aside, deviate, depart: nostro officio, T.: de causā: a causā.—To digress: ab eo, quod proposueris: unde huc digressi sumus: ab epistulā digressa est oratio: Post hinc digressus iubeo, etc., V.
-
…illi offerrem aut ab illo aspici paterer. atque etiam illud timebam, quod profecto accidisset, ne a me digredi non posset. versabatur mihi tempus illud ante oculos quom ille aut lictores dimitteret aut vi avelleretur ex complexu meo…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…agas, permovendorum animorum causa saepe utile est ; itaque vel re narrata et exposita saepe datur ad commovendos animos digrediendi locus, vel argumentis nostris confirmatis vel contrariis refutatis vel utroque loco vel omnibus, si habet eam causa dignitatem…
Cicero, de Oratore
-
…accuratiusque in singulis commoratur, eis orationis praeceptis, quae ad incitandos animos valent, et in reliqua oratione paulum digrediens de cursu dicendi utitur et vehementius in perorando. Est enim propositum, ut iratum efficiat iudicem. C .…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…etiam cum vellet Caesar, sese non esse pugnaturos. ille in sua sententia perseverat et paulum ex eo loco digreditur, ut timorem adversariis minuat. Petreius atque Afranius oblata facultate in castra sese referunt. Caesar praesidiis in montibus…
Julius Caesar, Civil War
-
…volui, si qui essent inimici quorum crudelitas nondum esset nostra calamitate satiata ; deinde congressus nostri lamentationem pertimui ; digressum vero non tulissem atque etiam id ipsum quod tu scribis metuebam ne a me distrahi non posses. his de…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…autem alii conclusionem orationis et quasi perorationem conlocant, alii iubent, ante quam peroretur, ornandi aut augendi causa digredi, deinde concludere ac perorare. Ne haec quidem reprehendo ; sunt enim concinne distributa, sed tamen, id…
Cicero, de Oratore
-
…vixerunt ut populo Romano nihil darent, Verri nihil negarent. verum ut ad classem, quo ex loco sum digressus, revertar, accepisti a Mamertinis navem contra leges, remisisti contra foedera. ita in una civitate bis improbus…
Cicero, in Verrem
-
…summi consili, singularis constantiae, cum esset aeger, tamen omnibus rebus illis interfuit, nusquam est a me digressus, studio, consilio, auctoritate unus adiuvit plurimum, cum infirmitatem corporis animi virtute superaret. videsne ut eripiam…
Cicero, pro Sulla
-
…eum sectabuntur, quoniam pater tam neglegens ac dissolutus est. verum huc longius quam voluntas fuit ab epistula Timarchidi digressa est oratio mea, qua recitata conclusurum me esse crimen decumanum dixeram ; ex quo intellexistis innumerabilem frumenti numerum per…
Cicero, in Verrem
-
…sumentur enim ex eis rebus, quae erunt uberrimae vel in argumentis vel in eis partibus, ad quas dixi digredi saepe oportere ; ita et momenti aliquid adferent, cum erunt paene ex intima defensione deprompta, et apparebit ea…
Cicero, de Oratore