discursio
discursĭo, ōnis, f. [discurro],
- a running different ways, scattering (late Lat.): discursiones predatoriae, scattered raids for plunder, foragings, Amm.15, 4, 11.—
- II A hasty passing through: discursione rapidā maturabant, Amm.31, 9, 2.
discursio, ōnis, f. (discurro), I) das Auseinanderlaufen, Hinundherlaufen, als abstr. t. t., stellarum errantium, Chalcid. Tim. 84. – als milit. t. t., das Scharmützeln, Plänkeln, discursiones praedatoriae, Scharmützel, *Amm. 15, 4, 11. – II) das eilige Durchlaufen, -Durchreisen, discursione rapidā maturabant, sie beschleunigten ihren Marsch so sehr als möglich, Amm. 31, 9, 2: qui cursu publico huc illuc frequenti discursione mittantur, Firm. math. 3, 4, 4.
~o, cursus
ne vel ipse vel quispiam ex monastica professione foris vagaretur, inepta rei secularis ~one
tanta ‥ et tam confusa ‥ erat equitum peditumque ~o ut crederes ‥ eruptionem fieri ab inferno
egressus Northguici ad similem ~onem Radulfus de G. invasit
discursĭō, ōnis, f. (discurro), allées et venues : Lact. Opif. 3, 7 || [milit.] escarmouche : Amm. 15, 4, 11 || action de parcourir à la hâte : Amm. 31, 9, 2.