discussor
discussor, ōris, m. [discutio], an examiner (late Lat.).
- I In gen., Macr. Somn. Scip. 1, 21, 8.—
- II In partic., in the later period of the empire, one who revised the accounts of the public revenue in the provinces, an auditor, Gr. λογοθέτης, Cod. Just. 10, tit. 30; Symm. Ep. 5, 76 al.
discussor, ōris, m. (discutio), der Untersucher, a) im allg., Macr. somn. Scip. 1, 21. § 8. Cassian. collat. 17, 17 u.a. Eccl. – b) insbes., der Prüfer, Revisor der Staatseinkünfte in den Provinzen, griech. λογοθέτης, Cod. Iust. 10. tit. 30. Symm. epist. 5, 76. Cassiod. var. 4, 38, 2.
~or, inquisitor, interpretator
quod pro manifesto falso a ~oribus asserebatur
cum negaverit [Christus ] se esse judicem et ~orem temporalium rerum [? cf. ]: judicem aut divisorem Luke xii 14
utinam tam tui justus censor et ~or quam nunc mei fueris injustus reprehensor
~or Moysaicarum tenebrarum Jesus Christus
discussŏr, ōris, m. (discutio), celui qui scrute, qui examine : Macr. Scip. 1, 21, 8 || inspecteur, vérificateur, contrôleur des finances de lʼÉtat [dans les provinces] : Symm. Ep. 5, 76 || celui qui raisonne, qui discute : Gloss.