disemus
dĭsēmus, a, um, adj., = δίσημος,
- dissyllabic, Mart. Cap. 9, § 978; § 981.
disēmus, a, um (δίσημος), t. t. der Metrik, zweizeitig, d.i. von zwei Kürzen (wie leo), Mart. Cap. 9. § 978 u. 981.