About Report a problem

Menu

disgratia

DISGRATIA
, Offensio, infortunium, ex Gallico Disgrace. Guillelmus de Podio Laurentii cap. 1 : Ægrotantem ergo terram tantæ infidelitatis Disgratia, vir religiosus Beatus Bernardus Clarevallensis Abbas... visitavit. Innocentius VI. PP. in Epist. MS. ad Ludovicum Regem Siciliæ : Quia tamen regnum ipsum, instar infirmi, prætentæ Disgratiæ reliquiis debilis, etc.
Morbus, infirmitas, Ital. Disgrazia. Charta Will. Rom. reg. ann. 1252. in Batav. sacr. pag. 187. col. 1 : Quod qui facere præsumpserit, Disgratiam nostræ celsitudinis se noverit incursurum, etc. Acta S. Parid. tom. 2. Aug. pag. 76. col. 2 : Ut quisquis febrili Disgratia seu quolibet languore detentus, de ipso fonte fideliter et devote potaret, ejusdem meritis remedii salutaris consequeretur effectum.

Saved

Recent