dishonorare

dishonorare [cf. AN deshonurer, disonurer, OF desonorer] , to dishonour, disgrace; b (w. cognate acc.). quando portans arma debet ~ari propter prodicionem, fugam vel fidem ruptam, tune arma sua sunt pingenda per traversum Bad. Aur. 143.  b s1460 si et quatenus nil mali contra personam regis vellent intendere aut regium regis honorem in aliquo ~are Reg. Whet. I 371.