disgregare

disgregare [LL] 1 to separate (people), disperse (crowds). ~ati ‥ Romani partim devia ‥ carpebant, partim civitates G. Mon. X 12; ~atis singulis capitibus, nihilominus est unus grex J. Cornw. Eul. 18 p. 293; turbam Griffonum prosternens ~avit Itin. Ric. II 30; Gir. Spec. IV 37 (v. diffoederare); quid si [sorores] ~entur, id est, si non fuerint in una villa? Hengham Magna 9 p. 30; s1298 statim ~ati Scoti ceciderunt, equites ducenti, pedites vero xl milia et amplius Flor. Hist. III 104; s1322 rex ‥ supervenit et illorum cuneos ~avit G. Ed. II Bridl. 74; catervam ‥ nequaquam ~are [G. Mon. X 9: disjungere] potuit Eul. Hist. II 352. 2 to disintegrate, break up, dissolve. b to diffuse (light rays). c (w. visum or sim.) to dissipate, dazzle. ~ato, disjuncto GlH D 726; aqua partes habet ~atas et expansas Alf. Angl. Plant. II 6; cum calor in partibus ~ans sit, calidum naturale facit constare ~ata humida suscipientia materiales dispositiones Gilb. I 6v. 2; omnes ‥ radii ‥ concurrunt ad punctum unum ad aerem ~andum et inflamandum Peckham Persp. II 55; calor ~ans, naturalis cum sit, constare facit ~ata Siccav. PN 186; Bradw. CD 531C (v. calefactivus); Upton 99 (v. calidus c).  b Sacrob. Sph. 81 (v. diaphanus a); radii [visuales] reflexi a convexo magis ~antur quam a piano Bacon Maj. II 136.  c disgregat et visum candor Neckam DS IX 417; Id. NR II 153 (v. disgregatio d); albedo ‥ †incensa [v. l. intensa] visum †digressat [v. l. disgregat, gl.: dejunct] et maxime †nimium obtinctum [v. l. nervum obticum] obtenebrat et obnervat Id. Ut. 117 (168); visu quasi ~ato H. Bos. LM 1385C; libera frons et plana, nitens et candida, visum / disgregat H. Avr. Hugh 174; quedam ‥ dicuntur videri in umbra eo quod videantur in aere non illuminato luce extrinseca sed intrinseca, unde adveniente luce extrinseca ~atur visus Gilb. III 127v. 2; Ps.-Ric. Anat. 26; Gad. 110v. 2 (v. congregare 2e); albedo ~at visum [ME: awilgeð þe echnen] AncrR 105.