disgregativus

disgregativus [LL] , a distinctive. b dissipative, diffusive (of vision). Cf. διακριτικός. a homo et opera ‥ bonorum et malorum ‥ ~a sunt et discretiva; opera ‥ illorum secuntur illos Studley 1.  b ‘albedo’ ‥ ipsam significat qualitatem, viz. coloris speciem ~am J. Sal. Met. 893B; omnia predicta [humores et tunice] in compositione oculi erant alba et clara et spiritus visibilis ~a Bart. Angl. V 4 (cf. (v. congregativus 2)); ratio albedinis est color ~us visus Bacon XV 209; alia distinccio ‥ est in intellectu, concipiendo duobus actibus duo objecta formalia, et hoc sive illis correspondeant diverse res, ut intelligendo ‘hominem’ et ‘asinum’, sive una res extra, ut intelligendo ‘colorem’ et ‘~um’ Duns Ord. II 351; nigredo temperat nigredinis ~am claritatem Upton 113.