About Report a problem

Menu

dispersonare

dispersonare [cf. OF despersoner] , to ~disperson’, disgrace, insult. V. et. depersonare. s1170 [pater meus] non est ~atus, degradatus, minoratus vel degeneratus si mihi ministret M. Par. Min. I 353 (cf. (v. depersonare)); si aliquis ~averit prepositum in plena curia, oportet eum ‥ ut deneget aperto ore Leg. IV Burg. 100; si quis ~averit ballivum in curia domini sui seu maledixerit ei Quon. Attach. 40; si dominus ei offert racionabile maritagium, ubi non alias disparagetur vel ~etur Ib. 91; si aliquis ribaldus ~averit aliquem virum vel mulierem de valore, imprisonetur per xl dies Chain Bk. Dublin 235; 1305 vadit emendas domino quia ~avit ‥ priorem in plena curia CourtR Hales 511; 1328 quod frangeret brachia et tibias hominum ville de A‥. et eos dispercionaret (Andover) Gild Merch. II 318 (cf. ib. 328); 1424 (v. dispersonatio).

Saved

Recent