dispertitio
dispertitio, a destruction
dispertītĭo, ōnis, f. [dispertio],
- a division, destruction: urbis, Cic. Phil. 3, 12, 30 fin. (where disperditio is a false reading, but v. dispersio); Tert. adv. Herm. 31.
dispertītio (dispartītio), ōnis, f. (dispertio), die Zerteilung, Tert. adv. Hermog. 39 extr. Vgl. dispersio no. II.
dispertītĭō, (16) ōnis f. (dispertio), partage : Tert. Herm. 39 ; Cic. *Phil. 3, 31 [v. dispersio ].
dispertītiō ōnis, f
- dispertio, a destruction: urbis (dub.).