dispicere

1 dispicere v. 1 despicere

2 dispicere [CL] , a to consider. b (w. acc. & inf.) to perceive. a ~iamus ne a via veritatis recedamus Byrht. Man. 226; cum quidquid aliud est, si singula ~iantur, aut sit melius quam non ipsum aut non ipsum in aliquo sit melius quam ipsum Anselm (Mon. 15) I 29. b mihi locum despicio aeternae perditionis esse praeparatum Bede HE V 14 p. 314.