About

Menu

dispertire

dispertire [CL] , a to divide, apportion. b to separate, cut off. a †765 (13c) haec terra ~itur CS 197; eleemosynae circa domos uberrime pauperibus ~iebantur Alcuin Vedast. 423; ~iens, brytniende GlH D 584; 9‥ ~itus, todæled WW; [haec terra] erat ~ita in tribus locis DB I 10v; hanc terram tribus filiis suis ~ivit DB I 32; res ‥ transitorie minuuntur ~ite, caritas autem quanto plus spargitur tanto magis amplificatur Alex. Cant. Dicta 14 p. 160; dispertiri [sic], dare, donare, dispungere, praebere, tribuere Osb. Glouc. Deriv. 178; fluvius ‥ iste quadrifarie dispartitur Gros. Hexaem. XI 23.  b 847 sit a consortio Christi ecclesiae et a collegio sanctorum hic et in futuro dispartitus CS 451; dispartire, tostenc GlH D 666.

Saved

Recent