dispertior
dispertior, to distribute, apportion
dispertĭor, īri, v. dep., v. preced. fin.
dispertĭor, (16) īrī, tr., diviser : Cic. Leg. 2, 47 ; Liv. 3, 10, 9.
dispertior —, īrī, dep.
- dis- + partior, to distribute, apportion: belli administrationem inter se, L.: alqd in infinitum, i. e. refine.