displiceo
displiceo, to displease, be unsatisfactory
- to displease (opp. placeo and complaceo, v. 3. dis, II. —rare but class.): quodne vobis placeat, displiceat mihi? Plaut. Mil. 3, 1, 19 (614); so opp. placere, id. Men. 4, 2, 107 (677); Cic. Brut. 57; Quint. 12, 9, 6: mortis mihi displicet auctor, Ov. M. 8, 493 et saep.: si displicebit vita, Ter. Heaut. 972; so without dat., Cic. Att. 13, 21, 3 (opp. arridere); Quint. 12, 9, 6 (opp. placere); Suet. Calig. 20; Hor. C. 1, 38, 2; id. Ep. 1, 19, 47 al.: non mihi displicet adhibere etiam istam rationem, etc., Cic. de Or. 1, 34, 157; so with a subject-clause, Quint. 2, 5, 17; Suet. Claud. 4.—
- II Sibi, to be displeased, dissatisfied with one's self, Ter. Heaut. 1043; Poëta ap. Cic. Att. 2, 18, 3; also, in gen., to feel fretful, Cic. Phil. 1, 5, 12; cf.: aconitum potum protinus facit corpus grave et displicens, uneasy, Scrib. Comp. 188.
- 1. niet bevallen (m. dat.) [sibi niet tevreden zijn met zichzelf, slecht gehumeurd zijn];
- 2. (onpers.) dis-plicet het bevalt niet (m. aci.; inf.).
- dis- + placeo, to displease, be unsatisfactory: mihi: si displicebit vita, T.: verbum vehementer displicet, I dislike extremely: mihi non displicet (propulsare, etc.), I am inclined: totus displiceo mihi, am discontented, T.: cum mihimet displicerem, was fretful.
-
…de salute mea fecerant adesse iussisti, eorumque advocationem manibus ferro lapidibus discussisti, tum profecto ostendisti vim tibi maxime displicere. verum haec furiosa vis vaesani tribuni plebis facile superari frangique potuit virorum bonorum vel virtute vel multitudine. quid…
Cicero, de Domo sua
-
…ut ille tum humilis, ut demissus erat, ut ipse etiam sibi, non iis solum qui aderant, displicebat o spectaculum uni Crasso iucundum, ceteris non item nam quia deciderat ex astris, lapsus potius quam progressus videbatur…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quibus et natura me et voluntas et consuetudo adsuefecerat, cum ceteris, ut quidem videor, tum mihi ipse displiceo. natus enim ad agendum semper aliquid dignum viro nunc non modo agendi rationem nullam habeo, sed ne cogitandi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vinceretur. vellem magis liberalitate uti mea quam sua libertate. sed tamen permisi ; tibi enim intellexeram non nimis displicere. ego etiam atque etiam cogitabo teque ut idem facias rogo. magna res est ; simplex est manere ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. vim volumus exstingui, ius valeat necesse est, id est iudicia, quibus omne ius continetur ; iudicia displicent aut nulla sunt, vis dominetur necesse est. hoc vident omnes Milo et vidit et fecit, ut ius…
Cicero, pro Sestio
-
…ad eum tabellarios. nunc ad rem ut redeam, inhibere illud tuum, quod valde mihi adriserat, vehementer displicet. est enim verbum totum nauticum. quamquam id quidem sciebam sed arbitrabar sustineri remos cum inhibere essent remiges iussi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…tormentis, vi, exercitu, copiis oppugnarer, de uno sagittario me queri convenire. Acta mea sibi ait displicere. quis nescit qui legem meam contemnat, quae dilucide vetat gladiatores biennio quo quis petierit aut petiturus sit dare…
Cicero, pro Sestio
-
…laute fecisse quod tribunatum pl. petere destitit ne iuraret. sed de re publica non libet plura scribere. displiceo mihi nec sine summo scribo dolore. me tueor ut oppressis omnibus non demisse, ut tantis rebus gestis parum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…illud Διονύσιος ἐν Κορίνθῳ. Titini filius apud Caesarem est. quod autem quasi vereri videris ne mihi tua consilia displiceant, me vero nihil delectat aliud nisi consilium et litterae tuae. qua re fac, ut ostendis, ne…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sed recognoscendi. constabat tamen Cornelium concilium illo die dimisisse, intercessioni paruisse. tu vero, cui Corneli defensio displicet, quam causam ad patronos tuos aut quod os adferes quibus iam praescribis quanto illis probro futurum sit si te…
Cicero, in Vatinium