disseco
Could not find dissectam in Logeion dictionaries.
dissectam Verb: perfect passive participle feminine accusative singular of disseco
dis-sĕco (dissĭc-), ŭi, ctum, 1, v. a.,
- to cut asunder, cut in pieces, cut up, dissect (post-Aug.; esp. freq. in Pliny the elder— cf.: seco, meto, findo, scindo): unionem, Plin. 9, 35, 58, § 121: pectus, id. 11, 37, 70, § 185: caput viperae, id. 29, 4, 21, § 69: mures, id. 30, 9, 23, § 76: ranas, id. 32, 9, 36, § 111: multos medios serra, Suet. Calig. 27; Ap. Met. 8, 27, 18.—
- II Trop.: dissecari cordibus suis, to be cut to the heart, Vulg. Act. 7, 54 al.
dis-seco, secuī, sectum, āre, zerschneiden, zerhauen, aufschneiden, mures, Plin. 30, 76: alqm, Gell. 20, 1, 52: caput viperae inter aures, Plin. 29, 69: pinguem hominem medio ventre, Lampr. Commod. 10, 5 (wo Jordan dissecuit, Peter mit cod. C dissicuit): ancipiti ferro sua brachia, Apul. met. 8, 27: multos medios serrā, Suet. Cal. 27, 3. – ➳ In Hdschrn. auch dissico geschrieben (s. vorher); daher mit dissicio (in Hdschrn. = disicio) verwechselt; vgl. disicio ➳ .
See: dissecare
dissĕcō, (16) cŭī, ctum, āre, tr., couper, trancher : Plin. 29, 69 ; 30, 76 ; Gell. 20, 1, 52 ; Suet. Cal. 27.
➳ les mss donnent aussi dissico.