dissemino
dissemino, to spread abroad, disseminate
Could not find disseminatum in Logeion dictionaries.
disseminatum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of dissemino
dis-sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a.—Lit., to scatter seed, to sow; hence, trop.,
- to spread abroad, disseminate (rare, but good prose); coupled with spargere, Cic. Arch. 12, 30; cf. id. Planc. 23, 56: malum latius opinione, id. Cat. 4, 3 fin.: causam morbi, Just. 12, 13 fin.: cupidines populis, Ap. Met. 5, 31, 24; rumorem, Amm.29, 6 al.: scientiam, Vulg. Prov. 15, 7.
dis-sēmino, āvī, ātum, āre, aussäen, übtr., ausstreuen, ausbreiten, verbreiten, sermonem, Cic.: malum, Cic.: susurros, rumorem, Apul.: m. dopp. Acc., causas morbi (als U. der Kr.) intemperiem ebrietatis, Iustin. 12, 13, 10.
See: disseminare
dissēmĭnō, (14) āvī, ātum, āre, tr., disséminer, propager, répandre : Cic. Cat. 4, 6 ; Planc. 56 ; ... spargere ac disseminare in orbis terræ memoriam sempiternam Cic. Arch. 30, répandre et propager [ses actions] pour lʼéternité dans la mémoire de lʼunivers.
dis-sēminō āvī, ātus, āre,
- to spread abroad, disseminate: omnia in memoriam sempiternam: malum.