dissertio
dissertio, a gradual destruction, abolition
dissertĭo, ōnis, f. [2. dissero],
- destruction, abolition: cur exsecrabilis ista nobis solis velut dissertio juris humani est? Liv. 41, 24, 10 (dub., this not being the etym. sense of the word; al. dissaeptio, discerptio).—
- II The explanation, solution, Hier. in Matt. 13, 13.
dissertio, ōnis, f. (dissero), I) die allmähliche Auflösung, cur exsecrabilis ista nobis solis velut dissertio iuris humani est? Liv. 41, 24, 10 W. zw. – II) die Erörterung (der erörternde Vortrag), die Erklärung, Auslegung, Gell. 19, 12, 3. Hieron. in Matth. 13, 13 u. 14. Hieron. adv. Pelag. 3, 6. Fulg. myth. 1, 22: Plur., Interpr. Orig. in 1. Sam. hom. 1, 9.
de eis disputatio alias omnes ~ones et intellectus subtilitate et sermonis difficultate precellit
dissertĭō, ōnis, f. (dissero), ¶ 1 dissolution, séparation [opp. de consertio Harant, 1880 , p. 228 ] : Liv. 41, 24, 10 ¶ 2 c. dissertatio : Gell. 19, 12, 3.
dissertiō ōnis, f
- 2 dissero, a gradual destruction, abolition: iuris humani, L.(dub.).