diversivocus
multivoca et ~a, que Boetius adicit, magis ad gramaticam pertinent‥. ~a [sunt ] que sensu et voce diversa sunt, ut ‘homo’, ‘lapis’
dīversĭvŏcus, a, um, [mots] qui ont un son différent [qui ne peuvent se confondre avec dʼautres, opp. æquivocus ] : Boet. Arist. cat. 1, p. 115.