Diviciacus
Dīviciācus, ī, m., s. Dīvitiācus.
Dīvĭciācus, ī, m. , ¶ 1 noble Éduen, ami de César : Cæs. G. 1, 3, 8 ; etc.; Cic. Div. 1, 90 ¶ 2 roi des Suessions : Cæs. G. 2, 4, 7.
- 1. Romeinsgezinde koning v.d. Haeduers, broer en tegenstander v. Dumnorix; hij ging een verbond aan met Caesar tegen de Helvetiërs, Ariovistus en de Belgen;
- 2. koning v.d. Belgische Suessiones (ca. 80 v. Chr.).