dolorosus
dŏlōrōsus, a, um, adj. [dolor],
- painful, full of sorrow (late Lat.): loci, Veg. Vet. 4, 22: exstantia, Cael. Aur. Tard. 4, 5.
dolōrōsus, a, um (dolor), schmerzhaft, loci, Veget. mul. 6 (4), 22, 1 zw. (Schneider dolentes): ventris exstantia, Cael. Aur. chron. 4, 5 in. § 81.
ex dente ~o
trenis ‥ producimus [dies ] ~os et noctes insomnes, flentes vobiscum et gementes
transiit annus iste ‥ Scotis lamentabilis et ~us
guerra continua et ~a ‥ inter reges Francie et Anglie exordium tediosum †sortitum [] est ed. : sortita
conclusio ~a [ME: ] auditusorwful
cum ~is [ME: ] suspiriis ‥ clamet ad Deumsorchfule
patris B‥. ~am nuper querimoniam ‥ recepimus
de Gallis mestis [(gl.: qui sc. fuerant mesti et ~i propter cedem ‥ quam ab Anglicis paciebantur ]
legatus ‥ pape ‥ officium non exercuit, sed ~us ultraquam credi potest recessit
dŏlōrōsus, a, um (dolor), douloureux : C. Aur. Chron. 4, 5.
- 1. rijk aan smarten [mater Maria];
- 2. pijnlijk.
Dolerous. Lit. remiss. ann. 1377. in Reg. 111. Chartoph. reg. ch. 217 :
Ipse exponens ictum dicti vasis sibi Dolorosum sentiens, eundem Mignotum inter humeros vel circa uno ictu percussit.Stat. Leprosor. Gandav. Mss.
Dolorosi autem infirmi semper, cum ecclesia permittit, carnes comedere possunt.Vita J. C. Ms. :
Ains Dieus ne fist si Dolerous, Contrait, malade, ne lieprous.