duellio
~o, rebellis
~o, duelli victor, qui et duellator dicitur vel duellans
juvenes ludentes exercentur ‥ parmis ~onum
statua ‥ gigantea, que ‥ ferebat velut ~o securim magnam in dextra
~onis, bellum
duellĭō, ōnis, m. (duellum), rebelle : Gloss. Scal.
Rebellio. Id suadet Hugo Flaviniae. in Chron. pag. 87 :
Cives Virdunensis oppidi defectionem atque Duellionem contra eum dicuntur meditati. Duellis conjuratio,apud Rollandinum in Chron. lib. 11. cap. 17.
Divelliones)
Undique Dibellionum insurgentia bella magnam ei molestiam inferebant.
Pugil,
qui etiam Duellius dicitur,
et inde Duellis
Perduellis.
per compositionem,
id est,
ille pugil,
qui perseveranter durat in duello. Jo. de Janua.
Duelliones magno utrimque comitatu data fide extra castrorum munitiones palustresque difficultates, dimicaturi prodeunt.
Duellum 3.Singulare certamen.
Diffinierunt,
ut per Duellionem placitum illud dirimeretur, in veteri Instrumento. Vide Duellium