duis
dŭis,
- 1 verb., v. do init.—
- 2 Num., v. bis init.
duis, altlat. = bis (zweimal), Cic. or. 153.
duis, [arch.], ¶ 1 c. bis : Cic. Or. 153 ¶ 2 v. do
➳.
Festus 2.