duitas
dŭĭtas, ātis, f. [duo],
- the state of being two, duality, Dig. 50, 16, 242, § 3; δυάς, duitas, Gloss.
duitās, ātis, f. (duo), die Anzahl zweier Dinge, eine Zwei, Iavolen. dig. 50, 16, 242. § 3. Chalcid. Tim. 53 u.ö.; vgl. Gloss. ›duitas, δυάξ‹.
dŭĭtās, ātis, f. , le nombre deux : Javol. Dig. 50, 16, 242.
Duitas,
de Foncemagne, allegatur Prudentius, cum vocem
Duitasin accusandi casu adhibeat, ut designet hæreticos, qui duos Deos seu duo Principia tuebantur ; quod aperte patet ex ipsis verbis in præfatione ad Hamartig :
Docet Duitas discrepare a spiritu, etc. V.Dualitas.