dulcia
dulcĭa, ōrum, v. dulcis, I. B.
dulcia, s. dulcis(no. I, 1, b, β) u. dulcium.
dulcĭa, ōrum, n. pl., gâteaux, friandises : Lampr. Hel. 26.
Apitius l. 7. cap. 11 :Dulcia placenta veneno plena.
Dulcia domestica, Dulcia piperata, etc.Salvianus lib. 5. de Gubern. Dei :
Quid juvat stomachum abstinentia, si statimDulcia subsequantur.
Dulciarium, Forum scil. Alia notione Aptius l. 7. de Re culin. cap. 11. :
Dulcia domestica, quæ Dulciaria dicunt, sic facies.
In festivitatibus majoribus ad prandium et ad cœnam fercula addantur, et recedentibus de ea, Dulceamina addenda sunt.
Dulciamina
Qui ante fores convivii egredientibus erogat fratribus Dulciamina.Ita Codex Vaticanus, ubi editus habet
tragematia.
Dulcia
Confectionery, sweetmeats, “candy.” A general name applied to sweets made with honey, as distinguished from pastry, or sweet dishes made with meal, fruit, milk, etc. See Lamprid. Elagab. 27 and 32; and the articles diaetetica; pistor.