About

Menu

dulcescere

dulcescere [CL], dulcēre , to be, become, or make sweet (also fig.). dulcia mulsorum portendit verba favorum, / e quibus affatim dulcescunt pectora plebis Aldh. VirgV 669; 934 fastidiunt jam infima, ~escunt superna CS 702; quia mellito dulcescit nectare gutur Frith. 49; extorres statuunt agio incassum palinodo / quos sacer electis gradibus formarat adelphos / dulsos coenosi lichinos †audititidestos [? l. auditu et idestos; cf. ALMA XXV 86] Ib. 1118; Osb. Mir. Dunst. 19 (v. efficaciter b); ab hoc nomine, quod est ‘dulcis’, ~eo, ~es, quod non est in usu Osb. Glouc. Deriv. 165; nullo rerum eventu tantum amaricatus est animus meus quin statim eloquii tui melle ‘eretur [? l. ~oretur; cf. dulcorare 3a] Gir. Symb. I 9 p. 233; dulcia sunt porrecta malis falerata venena; / nil dulcessit eis; omnis amara quies Walt. Angl. Fab. 8. 10; lectio dulcescit, sed juvat illa [sc. oratio] magis Neckam DS V 140; sic pena ~escit [ME: þeschal þunche swa swote] AncrR 43; to make[v. l. be]swete, ~ere CathA.

Saved

Recent