effigio
effĭgĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [effigies],
- to form, fashion, portray (late Lat.): hominem (Deus), Prud. Cath. 10, 4: aliquem imaginibus, Sid. Ep. 6, 12; Amm.14, 6, 9.
effigio, āvī, ātum, āre (effigies), bilden, abbilden, abmalen, spät. Histor. u. Eccl. (s. Savaro Sidon. epist. 6, 12. Elmenh. Minuc. Fel. 3, 1): in formam effigiari calathi, Chalcid. Tim. 90.
effĭgĭō, āvī, ātum, āre (effigies), tr., faire le portrait de, représenter, Prud. Perist. 11, 126 ; Sid. Ep. 6, 12 || façonner, créer : Prud. Cath. 10, 4.
Sidon. 6.
ep. 12. Quem Græcia
Effigiavitimaginibus.
Prudent. 10.
Cathemer. 4. Deus, qui hominem
Effigiasti.