efficaciter
efficaciter, efficaciously, effectually
effĭcācĭter, adv.,
- efficaciously, effectually, v. efficax fin.
efficāciter, Adv. m. Compar. u. Superl. (efficax), wirksam, mit Erfolg, nachhaltig, Sen. rhet. u.a. – minus eff. eloqui, Quint.: id acturos efficacius rati, Liv.: nemo declamavit efficacius quam Silo Pompeius, Sen. rhet.: quod in luctu dici solet efficacissime, Sen.: rogare (bitten) efficacissime, Plin. ep.
~iter,fromlice
quod ‥ alio ‥ in tempore melius ~iusque adimplere me posse non arbitror quam modo nunc(
~iter, i. †vilociter [MS: velociter ],caflice, scearplice
animos ~ius ut provocet
ut ~ius inducatur auditor ad operacionem eorum que hic persuadentur
ut ‥ tanto magis amor confessionis ‥ dulcesceret ‥ quanto virtutis istius sublimitas ~ius appareret
sunt ‥ omnes herbe ‥ magis ‥ quantitative frigide, earumdem quedam magis ~iter calide
per innumerabilium animarum salutem, quas Deo lucratus est, ~issime in sancta ecclesia claruit
ut quemadmodum Petrus ita ille [Cornelius ] ~iter placeret Deo
manucepimus ~iter quod ‥ mitti facient cartam ‥ in hec verba
effĭcācĭtĕr (13) (efficax), dʼune manière efficace, avec efficacité, avec succès : Quint. 5, 13, 25 ; Tac. G. 8 || -cius Quint. 8, 4, 8 ; -cissime Plin. 24, 23 ; Plin. Min. Ep. 2, 13, 11.
(efficāciter)
adv.
- efficax, efficaciously, effectually.—Only comp: efficacius agere, L.: obligari, Ta.