effrenatus
effrenatus, unbridled, without a rein
effrēnātus, a, um, Part. and P. a., from effreno.
effrēnātus (ecfrēnātus), a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (ex u. frenum), entzäumt, zaumlos, I) eig.: equi, Liv. 40, 40, 5: equi velut effrenati passim incerto cursu feruntur, Liv. 37, 41, 10. – II) übtr., zügellos, entfesselt, unbändig, ungezähmt, furor, cupiditas, homo, Cic.: homines effrenatae lubidinis, Sall. fr.: effrenata insolentiā multitudo, Cic.: effrenatior vox, Cic.: effrenatissimi affectus, Sen.
effrēnātus, (11) a, um, part. adj. de effreno, débridé, délivré du frein : Liv. 40, 40, 5 || [fig.] qui nʼa plus de frein, effréné, désordonné, déréglé, déchaîné : effrenata libido Cic. Clu. 15, passion déchaînée ; secundis rebus effrenatus Cic. Off. 1, 90, à qui le bonheur a fait perdre le sens de la mesure || -natior Cic. de Or. 3, 205 ; -tissimus Sen. Ep. 88, 19.
effrēnātus adj.with comp.
- ex + frenatus, unbridled, without a rein: equi, L.—Fig., ungoverned, unrestrained, unbridled: homines secundis rebus: libido effrenatior, L.: cupiditas: effrenatior vox: ecfrenati libidine.