About Report a problem

Menu

effraiare

effraiare [AN effraer, affraier, OF esfreer < exfridiare] , to disturb (violently), startle, alarm; v. et. exfridiare. b (refl.) to be alarmed. c (intr.) to make an affray, brawl. 1308 †lacitavit [l. latitavit] se in domibus et gardino ‥ Johannis ipsum Johannem ad affrayandum et insultandum CourtR Ramsey 246; 1354 affraiando damas (v. dammicula); 1378 unde non modicum fuerat affraiatus [comes de Buk(enham)] LBLond. H f. 101b; 1446 Thomas M‥. uxorem ‥ Willelmi in nocte vocavit et ipsam male affraiavit DL CourtR 126/1885–6 m. 2.  b 1403 ne ‥ se aliqualiter affraient (v. disconfortare).  c 1539 Petrus E. affraiavit super Matheum W. contra pacem domini regis‥. Matheus ‥ affraiavit et traxit sanguinem super corpus Petri CourtR 173/46 r. 13 (cf. ib. r. 18: insultum fecit et affraiavit cum Johanne).

Saved

Recent