effractura
effractūra, ae, f. [effringo],
- house-breaking, burglary (jurid. Lat.): effracturae fiunt plerumque in insulis in horreisque, Dig. 1, 15, 3, § 2; 38, 2, 48.
effrāctūra, ae, f. (effringo), die Erbrechung (der Türen), der Einbruch, Paul. dig. 1, 15, 3. § 2: Plur., Augustin. in psalm. 83, 8: furta et effracturae, Augustin. catech. 16.
effrāctūra, æ, f. (effringo), effraction, vol avec effraction : Paul. Dig. 1, 15, 3.
effractura , ae. f. et, v. effractus
See an image
See an image