effrenatio
effrenatio, unbridled impetuosity
effrēnātĭo, ōnis, f. [effreno],
- unbridled impetuosity: impotentis animi, Cic. Phil. 5, 8, 22.
effrēnātio, ōnis, f. (effreno), die Zügellosigkeit, animi impotentis, Cic. Phil. 5, 22: irae, Boëth. art. arithm. 1, 32.
fractio silencii et cum loqui licet ~o garrula [MS: garule ] vel clamor insolens ‥
alterum consulit ratio; alterum impellit turbata ~o
effrēnātĭō, (16) ōnis, f. (effreno), emportement déréglé, débordement, écart, licence : Cic. Phil. 5, 22.
effrēnātiō ōnis, f
- effrenatus, unbridled impetuosity: impotentis animi.