eloquentia
eloquentia, eloquence
- a being eloquent, eloquence, Cic. Part. 23, 79; id. de Or. 1, 5, 19; 1, 32, 146; Quint. 9, 17, 2; 2, 16, 7; Tac. Or. 8, 30 et saep.
Appius Secundus adversus Pyrrum Latinum [? l. Latinam ] orationem prius exercuit. jam exhinc ceteri prosae ~ia contenderunt [cf. ]Isid. Etym. I 38. 2
~ia, peritia,getingnes
facundia, i. ~ia,woþ
Athene, quando incolumes florebant ‥, Lanfranco in omni genere eloquentie aut disciplinarum assurgerent
hec est virtus ~ie ut nihil tam exile quod non extollat
omnia nomina quibus Latina utitur ~ia v declinationibus inflectuntur
See an image
Dacisca, Romana Eloquentia, apud Dudonem lib. 3. de Morib. Norman. pag. 112.
In verba sussannationis et conviciorum tam detestanda erumpebat, quæ non licet Christiana Eloquentia pronuntiari.
Eloquentiæ tantum incumbens, ut nullus laberetur dies, quin legeret Psalterium, et exoraret cum sancto Davide.
- eloquens, eloquence: summa: quā eloquentiā praeditus.
-
…consilium, quin utriusque naturam et mores, quantum ingenio possum, aperirem. Igitur iis genus, aetas, eloquentia prope aequalia fuere, magnitudo animi par, item gloria, sed alia alii. Caesar beneficiis ac munificentia magnus…
Sallust, Catilina
-
…varius, quoius rei lubet simulator ac dissimulator, alieni appetens, sui profusus, ardens in cupiditatibus ; satis eloquentiae, sapientiae parum. Vastus animus immoderata, incredibilia, nimis alta semper cupiebat. Hunc post dominationem L .…
Sallust, Catilina
-
…oratoris cum exprimere subtiliter visus es, tum laudare copiosissime ; quod quidem eloquentem vel optime facere oportet, ut eloquentiam laudet ; debet enim ad eam laudandam ipsam illam adhibere, quam laudat. Sed perge porro ; tibi enim…
Cicero, de Oratore
-
…, peritura. Quam ob rem mirari desinamus, quae causa sit eloquentium paucitatis, cum ex eis rebus universis eloquentia constet, in quibus singulis elaborare permagnum est, hortemurque potius liberos nostros ceterosque, quorum gloria nobis et dignitas…
Cicero, de Oratore
-
…planeque dicendi ; reliquae sunt magnae, implicatae, variae, graves, quibus omnis admiratio ingeni, omnis laus eloquentiae continetur ; nemo enim umquam est oratorem, quod Latine loqueretur, admiratus ; si est aliter, inrident ,…
Cicero, de Oratore
-
…dixit Antonius ; haec formanda filo ipso et genere orationis, inluminanda verbis, varianda sententiis. Summa autem laus eloquentiae est amplificare rem ornando, quod valet non solum ad augendum aliquid et tollendum altius dicendo, sed etiam ad…
Cicero, de Oratore
-
…aetatem aliquot annis, ut ex Atticis monumentis potest perspici, Themistocles fuit, quem constat cum prudentia tum etiam eloquentia praestitisse ; post Pericles, qui cum floreret omni genere virtutis, hac tamen fuit laude clarissimus. Cleonem etiam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…debemus. Una est enim, quod et ego hesterno die dixi et aliquot locis antemeridiano sermone significavit Antonius, eloquentia, quascumque in oras disputationis regionesve delata est ; nam sive de caeli natura loquitur sive de terrae, sive…
Cicero, de Oratore
-
…, damni nihil facis ; quod Hirtio invideres, nisi eum amares non erat causa invidendi, nisi forte ipsius eloquentiae magis quam quod me audiret invideres. nos enim piane, mi suavissime Volumni, aut nihil sumus aut nobis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…visus de utraque re dicere. Ille vero inquit Cotta ornamenta orationis non attigit neque eam laudem, ex qua eloquentia nomen suum invenit. Verba igitur inquit Crassus mihi reliquit Antonius, rem ipse sumpsit. Tum Caesar si ,…
Cicero, de Oratore