emolimentum
ēmŏlĭmentum, i, v. emolumentum.
ēmōlīmentum, ī, n., s. ēmōlumentum.
ēmōlīmentum, ī, n. (e, molior), grande construction : Cod. Th. 15, 1, 19.
Post namque Emolimenta annorum a venerabili Comite Haderico, divino admonitu, a propriæ sepulturæ suæ loco sublatus in Ecclesia præfati Antistitis almi, in scrineo argenteo decenter adornato, juxta eumdem Sanctum conditus est.
Et devestiens me ego dictus domicellus de Emolimentis prædictis, etc.
ēmolimentum ī, see emolumentum.