emorior
emorior, to die off, die, decease
- I Lit.: emori me malim, Plaut. As. 4, 2, 1 (810); so id. Aul. 4, 5, 1 (661); Ter. Phorm. 956; Cic. Pis. 7, 15; id. Off. 3, 32, 114; id. Tusc. 1, 40, 96; id. Par. 3, 2, 24; Sall. C. 20, 9; id. J. 14 fin.; Ov. M. 3, 391; Plaut. Cas. 2, 5, 26 (334) sq.; Ter. Eun. 888; Cic. de Or. 1, 57, 243; id. de Sen. 19, 74; 22, 80; Cat. 52, 1, 4.—Prov.: verba facit emortuo, he talks to the dead, i. e. in vain, Plaut. Poen. 4, 2, 18 (840).—
- B Transf., of things, to become dead, to die: membrum, Cels. 5, 26, 34 fin.: arbor, Vitr. 2, 9; Plin. 17, 24, 37, § 221: carbo, i. e. to go out, id. 16, 6, 8, § 23: sterilis et emoriens terra, desert, Curt. 4, 7, 10; cf. vulva, Vulg. Rom. 4, 19.—
- II Trop., to perish, pass away, cease: quorum laus emori non potest, Cic. Par. 2, 18: vis, Cels. 2, 10: dicta (with evanescere), Quint. 12, 10, 75: spes (opp. elucere), id. 1, 1, 2: amor, Ov. R. Am. 654: auxilium, Plaut. Ep. 1, 2, 14 (117).
➳ inf. arch. emoriri Ter. Eun. 432.
- 1. (af)sterven; ➤ ~ per virtutem heldhaftig; arente culmo sterilis emoritur seges;
- 2. (metaf.) vergaan, verbleken; ➤ laus ~ non potest.
- to die off, die, decease: miserabiliter: emori satius est, T.: maximo cum dolore: per virtutem, S.: ante emoriar, quam, etc., O. — Fig.: quorum laus emori non potest, pass away: amor, O.
-
…vinculis abesse debere qui se ipse iam dignum custodia iudicarit quae cum ita sint, Catilina, dubitas, si emori aequo animo non potes, abire in aliquas terras et vitam istam multis suppliciis iustis debitisque ereptam fugae solitudinique mandare…
Cicero, in Catilinam
-
…imprudenti adolescenti et libero. At te Di perdant. Quid ille, quaeso Perditus. Risu omnes qui aderant emoriri denique Metuebant omnes iam me. Non iniuria. Sed heus tu, purgone ego me de istac Thaidi ,…
Terence, Eunuchus
-
…; nobis reliquere pericula, repulsas, iudicia, egestatem. Quae quousque tandem patiemini, o fortissumi viri Nonne emori per virtutem praestat quam vitam miseram atque inhonestam, ubi alienae superbiae ludibrio fueris, per dedecus amittere Verum enim…
Sallust, Catilina
-
…ut ab inprobis demigrandum sit mors terribilis iis, quorum cum vita omnia exstinguuntur, non iis, quorum laus emori non potest ; exsilium autem illis, quibus quasi circumscriptus est habitandi locus, non iis, qui omnem orbem…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…quid est tibi ista mulier Uxor. Similis me dius fidius. Et quamdiu ad aquas fuit, numquam est emortuus. Genus hoc levius et, ut dixi, mimicum, sed habet non numquam aliquid etiam apud nos loci…
Cicero, de Oratore
-
…sin paruisset, munus sibi illud pro re publica susceptum vitae finem fore, maluit in maximo rei publicae discrimine emori quam minus quam potuisset videri rei publicae profuisse. multis illi in urbibus iter qua faciebat reficiendi se et curandi…
Cicero, Philippicae
-
…peregrinatio mediocris vobis videri potest ut vero conloqui cum Orpheo Musaeo Homero Hesiodo liceat, quanti tandem aestimatis equidem saepe emori, si fieri posset, vellem, ut ea quae dico mihi liceret invisere. quanta delectatione autem adficerer ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…futura videt, praeterita meminit. Lactant. Div. Inst. .. Etenim, si nemo est quin emori malit quam converti in aliquam figuram bestiae, quamvis hominis mentem sit habiturus, quanto est miserius in hominis figura…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, ne me dem incertae et periculosae fugae, cum rei publicae nihil prosim, nihil Pompeio ; pro quo emori cum pie possum tum libenter. manebo igitur, etsi vivere. quod quaeris hic quid agatur, tota Capua…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…num repugnavit num, ut gladiatoribus imperari solet, ferrum non recepit an haec ipsa vis est, non posse emori an illa, quod tribunus plebis templum cruentavit an quod, cum esset ablatus primumque resipisset, non se referri…
Cicero, pro Sestio