emolior
ē-mōlĭor, ītus (inf. pass. parag. emolirier, Plaut. Bacch. 4, 5, 2 (762)), 4, v. dep. a.,
- to move out, bring out by effort (very rare): fretum (venti), to stir up, agitate, Sen. Agam. 476: nauseam pituitae per nares, Col. 8, 5, 21; cf. Cels. 4, 6: negotium, to effect, accomplish, Plaut. Bacch. 4, 5, 2 (762).
ē-mōlior, ītus sum, īrī (ex u. mōles), I) heraus-, hervorbewegen, -bringen, -schaffen, A) im allg.: manu urinam, Cels.: nauseae pituitam per nares, Col. – B) insbes., aufwühlen, fretum, Sen. Agam. 499. – II) bis ans Ende fortbringen, übtr. = ganz zustande bringen, negotium, Plaut. Bacch. 762, wo parag. Infin. emolirier.
ēmōlĭor, (15) ītus sum, īrī, tr., soulever un fardeau, élever : Sen. Ag. 476 || venir à bout de, exécuter : Pl. Bacch. 762 || rendre avec difficulté, rejeter, cracher : Cels. Med. 4, 6.
- 1. (Plaut.) met moeite tot stand brengen [negotium];
- 2. met moeite verwijderen; opwoelen; ➤ ~ fretum (Sen.).