epizeuxis
ĕpīzeuxis, is, f., = ἐπίζευξις, gram. t. t.,
- an energetic repetition of a word, Charis. p. 250 P. al.
epizeuxis, is, Akk. in, Abl. i, die Verbindung, Donat. (IV) 398, 21 K. u.a. Gramm.
~is est ejusdem verbi in eodem versu sine aliqua dilatione geminatio, ut ‘consolamini, consolamini, populus meus’
epizeusis, quae Latine conjunctio dicitur, ut est ‘dies diei’ et ‘Deus, Deus meus’
unum membrum scematis epizeusis erit
ĕpĭzeuxis, is, f. (ἐπίζευξις), liaison constituée par la reprise du même mot : Char. 4, 450.