epitonion Save Georges LaNe epitonion, iī, n. (ἐπιτόνιον), der Hahn an einer Röhre usw., Varro r. r. 3, 5, 16. Vitr. 9, 8, 11 u. 10, 8, 3 R. Sen. ep. 86, 6 H. Ulp. dig. 19, 1, 17. § 8 M. Not. Tir. 114, 27 (epitonium). epitonion, ī n (Gr. leenw.) kraan aan een buis.