epitritus
epitritus, a, um (ἐπίτριτος), ein Ganzes u. ein Drittel enthaltend, 11/3mal so groß, I) als mathem. t. t., numerus ep., das Verhältnis von 4:3, wenn die größere Zahl um ein Drittel größer ist als die kleinere (wie 12:9 u. 40:30), rein lat. sesquitertius, Gell. 18, 14, 5. Macr. somn. Scip . 1, 6. § 43; 1, 19. § 21 u. bes. 2, 1. § 15. Chalcid. Tim. 35: u. darauf bezügl., ep. quantitas, Chalcid. Tim. 42: ratio, ibid. 46. – subst., epitritus, ī, m. (sc. numerus), Chalcid. Tim. 43 D. 35 u.ö. – II) als metr. t. t., pes ep., ein Versglied aus einer kurzen u. drei langen Silben u. zwar ⏑––– ep. primus, – ⏑–– ep. secundus, –– ⏑– ep. tertius, ––– ⏑ ep. quartus, Gramm.
[tempus ] ~um est quando minus continetur a majore et ejus tertia pars, ut iiij et iij
sesquitertium dicitur numerum esse ad alium quando excedit ipsum secundum ejus tertiam partem tantum, quomodo se habent 4 ad 3, et iste numerus dicitur †epitertius [MS: epitritus ] ad illum, ex proportione autem †epitertia [MS: epitrita ] nascitur symphonia dyatesseron dicta
dic quid epogdous atque emiolius ast epytritus. / ritmi melodiam quot possunt edere tantam?
nisi limitum ‥ dissidentiam emioliis, ~is et epogdois uniret
dyatesseron est modulatio, epitryta collatio
correptione ultimae sillabae ~i
~us in heroico versu esse non potest
~us primus ˘ ¯ / ¯ ¯, ~us secundus ¯ ˘ / ¯ ¯, ~us tertius ¯ ¯ / ˘ ¯, ~us quartus ¯ ¯ / ¯ ˘. sunt igitur ~i iiij
ĕpĭtrĭtus, a, um, (ἐπίτριτος), épitrite [qui contient une fois et un 1/3 ; ex. : 4 par rapport à 3, 12 par rapport à 9, v. sesquitertius ] : Gell. 18, 14, 5 ; Macr. Scip. 2, 1, 15 || pes Gramm. , épitrite, pied composé dʼune brève combinée avec trois longues [appelé primus, secundus... quartus, quand la brève occupe la première, la seconde... la quatrième place].
Vide Diapason et Lex. Martin.Sesquioctava tonum quoniam proportio claudit, Et diatessaron pax Epitrita ligat.