epitomo
ĕpĭtŏmo, āvi, ātum, 1, v. a. [epitome],
- to abridge, epitomize (post-class.; cf.: excerpo, abbrevio): historiam, Treb. Poll. XXX. Tyr. 30 fin.: aliquid, Veg. M. 1, 8 fin.
epitomo, āvī, ātum, āre (epitome), in einen Auszug bringen, historiam Alexandrinam, Treb. Poll. XXX tyr. 30, 22: quae dispersa sunt velut in ordinem epitomata conscribo, Veget. mil. 1, 8 extr.: et cum integra vero in occulto sint, praeter nos duo profecto nemo epitomata cognoscat, Nepot. epit. Val. Max. p. 488 H.
ĕpĭtŏmō, āvī, ātum, āre (epitome), tr., mettre en abrégé : Treb. Tyr. 30, 22 ; Veg. Mil. 1, 8, fin.
Trebell. Poll. XXX. Tyrann. 30.
de Zenob. ad fin. Historiæ Alexandrinæ ita perita, ut eam
Epitomassedicatur.