About
Menu

exanimare

exanimare [CL] 1 to deprive of life, kill. b (p. ppl.) lifeless, dead (also as sb.). examinat, accidit [l. exanimat, occidit] GlC E 437; pleri, abjectis armis, acumine saxeo ~ati sunt Ord. Vit. IV p. 175; sceleratam siquis ignorans manducaverit ridendo ~abitur Neckam NR II 62; Croyl. 22 (v. 1 examinare 5a).  b at sicut corpus ~atum cito fetet atque contemnitur, sic exterius genus sine interiori despicitur Simil. Anselmi 96; ~atorum cadavera W. Malm. GR IV 357. 2 to deprive of courage, dispirit. b (p. ppl.) dispirited. ~o, extra animum sum GlH E 444; 1170 equum est ‥ me de vestris ‥ injuriis compati et ‥ ~ari defectu J. Sal. Ep. 296 (300 p. 700) .  b inermes et ~ati bellum diu rogatum abhorrebant, jamque velut exanimes, inglorii, et inbelles mori preoptabant Ord. Vit. IX 10 p. 549; familiam ‥ ex Reimundi abscessu ~atam et contristatam Gir. EH II 12.

Saved

Recent