excruciator
excrŭcĭātor, ōris, m. [excrucio],
- a tormentor: cordis, corporis, August. cont. Gaudent. 1, 21.
excruciātor, ōris, m. (excrucio), der Peiniger, cordis, Augustin. c. Gaud. Don. 1. § 25 in.
excrŭcĭātŏr, ōris, m. , celui qui torture, bourreau : Aug. Gaud. 1, 21, 25.