excubitus
excŭbĭtus, ūs, m. [excubo],
- a watching, keeping watch: in excubitu, Auct. B. Hisp. 6, 4.
excubitus, ūs, m. (excubo), das Wachen, die Wache, Auct. b. Hisp. 6, 4. Itala (Tolet.) 4. regg. 11, 6.
vicissim excubabant noctibus et ubi major ingruebat metus ibi vigilantior preparabatur ~us
unum ~um, A.a watch
excŭbĭtŭs, (16) abl. ū, m. , faction : B. Hisp. 6, 4.
excubitus , us. m. et, v. excubo
See an image
See an image