exerro
ex-erro, āre, v. n., to wander away (post-Aug. and very rare).
- I Lit.: dexterque exerrat Arion (equus), Stat. Th. 6, 444; Anthol. Lat. 5, 172, 1; 6, 17, 22.—
- II Trop., to deviate, err: a via veritatis, Cypr. Ep. 1, 12; Vulg. Sap. 12, 12: mentibus, id. 2 Macc. 2, 2.
ex-erro, āvī, āre, abirren, Stat. Theb. 6, 444. Anthol. Lat. 304, 22 (315, 22) u. 1102, 1 M. – übtr., Vulg. sap. 12, 12: a via veritatis, Cypr. epist. 1, 12.
exerrō, āre, intr., errer hors du chemin : Stat. Th. 6, 444 || [fig.] sʼégarer : Vulg. Sap. 12, 2.