exercitio
exercĭtĭo, ōnis, f. [exerceo],
- practice, exercise, management, administration (anteand post-class., for the class. exercitatio): inertia plus detrimenti facit quam exercitio, Cato ap. Gell. 11, 2, 6: navium, Dig. 14, 1, 1, § 20: publici judicii exercitio, ib. 1, 21, 1 (al. exercitatio): publica, ib. 50, 16, 200 (al. exsecutio).
exercitio, ōnis, f. (exerceo), I) das In-Tätigkeit-Setzen, die Beschäftigung (Ggstz. inertia atque torpedo), die Übung, Cato fr. de mor. 3 (bei Gell. 11, 2, 6); vgl. Paul. ex Fest. 81, 8. – II) die Ausübung, Handhabung, a) übh.: publici iudicii habere exercitionem, Papin. dig. 1, 21, 1 pr. – b) die Betreibung eines Geschäfts, navis, eines Schiffers, die Reederei, Ulp. dig. 14, 1, 4 pr.
~o, i‥.gymen
~o, i. meditatio
vadia sibi ‥ pro †excercione ‥ officii de Judaismo assignata
dixerunt ipsum ‥ inhabilem et inexpertem esse in scientia et †exertione ad officia ilia ‥ occupanda, eo quod ‥ nullum exercitium in eisdem officiis ‥ habuit
de ~one potestatis qua possunt eleemosynas suas subtrahere ab ecclesia delinquente
exercĭtĭō, (16) ōnis, f. (exerceo), exercice : Cat. d. Gell. 11, 2, 6 || exploitation dʼune affaire : navis Ulp. Dig. 14, 1, 4, frètement.
- 1. oefening, training;
- 2. uitoefening, uitvoering; ➤ navium ~ beheer over de schepen.
exercitus, ut
Fest. docet.
Catoapud
Gell. 11. 2.
extr. Inertia plus detrimenti facit, quam
Exercitio.